Rafaił Lewicki
Wstęp
Rafaił Lewicki, rosyjski malarz i fotograf, to postać, która odegrała istotną rolę w sztuce rosyjskiej XIX wieku. Urodził się w 1847 roku w Sankt Petersburgu, w zamożnej rodzinie artystycznej. Jego życie i twórczość są związane z wieloma ważnymi wydarzeniami i osobistościami tamtej epoki. Jako członek stowarzyszenia Pieriedwiżników, Lewicki przyczynił się do rozwoju sztuki realistycznej w Rosji. W artykule przedstawimy jego biografię, osiągnięcia artystyczne oraz wpływ, jaki wywarł na swoich współczesnych.
Pochodzenie i wczesne życie
Rafaił Lewicki urodził się w rodzinie o głębokich tradycjach artystycznych. Jego ojciec, Siergiej Lwowicz Lewicki, był pionierem fotografii rosyjskiej, co zapewniło Rafaiłowi dostęp do sztuki od najmłodszych lat. Dodatkowo, kuzynostwo z Aleksandrem Hercenem, znanym myślicielem i rewolucjonistą, mogło wpłynąć na jego późniejsze zainteresowania społeczno-polityczne. W 1870 roku Lewicki ożenił się z hrabianką Anną Wasiliewną Ołsufjewą, co także świadczy o jego statusie społecznym.
Studia artystyczne
W 1886 roku Rafaił Lewicki rozpoczął studia na Cesarskiej Akademii Sztuki w Petersburgu, gdzie miał okazję uczyć się od Pawła Czistiakowa. Jego rówieśnikami byli m.in. Wasilij Polenow i Ilja Riepin, którzy również stali się znanymi artystami. Już w czasie studiów Lewicki odnosił sukcesy, zdobywając srebrne i złote medale za swoje prace. Jego talent został doceniony w 1877 roku, kiedy otrzymał tytuł artysty trzeciej klasy.
Członkostwo w Pieriedwiżnikach
W 1880 roku Lewicki został członkiem stowarzyszenia Pieriedwiżników, które skupiało artystów dążących do przedstawiania realiów życia społecznego i codzienności Rosjan. Uczestniczył w wystawach organizowanych przez stowarzyszenie do 1894 roku, prezentując swoje prace szerszej publiczności. Jego obrazy charakteryzowały się realizmem oraz emocjonalnym podejściem do przedstawianych tematów.
Prace malarskie
W okresie swojej twórczości Lewicki tworzył zarówno obrazy rodzajowe, jak i impresjonistyczne krajobrazy. W latach 1885, 1896 oraz 1907 odwiedzał Włochy, gdzie inspirował się tamtejszymi pejzażami oraz kulturą artystyczną. Jego twórczość zyskała uznanie za umiejętność uchwycenia nie tylko piękna natury, ale także emocji ludzkich.
Fotografia jako pasja i zawód
Fotografia była kolejnym obszarem działalności Rafaiła Lewickiego. Swoje pierwsze kroki stawiał w studiu swojego ojca w Paryżu między 1859 a 1864 rokiem. Po zakończeniu działalności studia wrócił do Rosji, gdzie kontynuował tradycje fotograficzne zapoczątkowane przez swojego ojca. Po śmierci Siergieja Lewickiego w 1898 roku przejął studio rodzinne w Sankt Petersburgu.
Portrety znanych osobistości
W swoim studiu Lewicki wykonywał portrety wielu znanych osobistości, w tym cara Mikołaja II oraz carycy Aleksandry i ich córek: Olgi, Tatiany oraz Anastazji Nikołajewny. Jego portrety cechowały się wysokim poziomem artystycznym oraz umiejętnością oddania charakteru swoich modeli.
Przyjaźnie i wpływy
Kreatywne otoczenie Rafaiła Lewickiego było niezwykle inspirujące. Do jego bliskich przyjaciół należeli tacy artyści jak Wasilij Polenow czy Ilja Riepin. Ich wspólna korespondencja stanowi cenny dokument kultury rosyjskiej XIX wieku. Wspólne przebywanie oraz wymiana poglądów miały duży wpływ na rozwój ich twórczości.
Wspólne projekty artystyczne
Pewnego razu Riepin zaprosił Lewickiego do Abramcewa, gdzie obaj artyści namalowali ten sam mostek w zupełnie różnych interpretacjach. Takie doświadczenia nie tylko wzbogacały ich warsztat artystyczny, ale także zacieśniały więzi przyjacielskie.
Zakończenie
Rafaił Lewicki to postać niezwykle ważna dla historii rosyjskiej sztuki. Jako malarz i fotograf przyczynił się do rozwoju obu dziedzin sztuki w kraju. Jego prace są świadectwem nie tylko talentu artystycznego, ale także umiejętności uchwycenia ducha epoki oraz emocji ludzkich. Zmarł w 1940 roku w Leningradzie i został pochowany na cmentarzu Sainte-Geneviève-des-Bois w Paryżu. Dziedzictwo Rafaiła Lewickiego żyje dalej poprzez jego dzieła oraz wpływ na innych artystów tamtych czasów.
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).