Herbert Becker
Wstęp
Herbert Becker to postać, której życie i kariera są ściśle związane z burzliwymi wydarzeniami XX wieku. Urodził się 13 marca 1887 roku w Torgau, a zmarł 3 stycznia 1974 roku w Gernlinden. Jako generał policji SS-Gruppenführer oraz komendant policji porządkowej w Generalnym Gubernatorstwie, jego działalność miała znaczący wpływ na sytuację społeczną i polityczną w okupowanej Polsce. W artykule tym przyjrzymy się bliżej życiorysowi Beckera, jego karierze wojskowej oraz roli, jaką odegrał w strukturach niemieckich władz okupacyjnych.
Początki kariery wojskowej
Kariera Herbert Becker rozpoczęła się w marcu 1906 roku, kiedy to wstąpił do armii niemieckiej. W ciągu kilku lat zdobył doświadczenie wojskowe, które miało później istotne znaczenie dla jego dalszej kariery. Po zakończeniu I wojny światowej w 1918 roku, Becker odszedł z wojska i postanowił spróbować swoich sił w nowej dziedzinie – policji. Jego pierwszym krokiem było dołączenie do Sicherheitspolizei (Schupo), gdzie mógł wykorzystać zdobytą wiedzę i umiejętności wojskowe w pracy na rzecz porządku publicznego.
Wzrost wpływów i rola w Generalnym Gubernatorstwie
W latach 30. XX wieku Becker awansował na różne stanowiska w strukturach policji. W 1938 roku objął dowództwo nad Marschegruppe IV Wiedeń, a następnie został Befehlshaber der Ordnungspolizei (BdO) w Wiedniu. Jego działalność w stolicy Austrii przyczyniła się do wzrostu jego wpływów w szeregach niemieckiej administracji okupacyjnej. W październiku 1939 roku Becker został przeniesiony do Krakowa, gdzie rozpoczął swoją misję jako komendant policji porządkowej w Generalnym Gubernatorstwie.
Okres okupacji i działania przeciwko ludności cywilnej
Becker jako komendant policji porządkowej miał za zadanie utrzymanie porządku na terenach zajętych przez Niemców. Niestety, jego działania często wiązały się z brutalnością wobec ludności cywilnej. W okresie jego rządów dochodziło do licznych represji, a także działań mających na celu likwidację oporu wobec okupanta. Policja porządkowa pod jego dowództwem była odpowiedzialna m.in. za przeprowadzanie aresztowań oraz egzekucji osób podejrzewanych o działalność antyniemiecką.
Powroty na stanowisko i zmiany w strukturze policji
Becker pełnił funkcję komendanta policji porządkowej od października 1939 roku do sierpnia 1940 roku, a następnie powrócił na to stanowisko w maju 1942 roku, gdzie pozostał aż do lipca 1943 roku. Jego powroty do tej kluczowej roli wskazują na zaufanie, jakim darzyły go wyższe szczeble niemieckiej administracji. W tym czasie zmieniające się okoliczności polityczne i militarne wpływały na decyzje podejmowane przez Beckera oraz jego współpracowników.
Członkostwo w SS i NSDAP
Herbert Becker był członkiem SS z numerem 310 477 oraz członkiem NSDAP z numerem 3 144 750. Te przynależności partyjne były nie tylko świadectwem jego lojalności wobec reżimu nazistowskiego, ale także kluczowym elementem jego kariery zawodowej. Członkostwo w SS otworzyło przed nim drzwi do wielu wyższych stanowisk oraz umożliwiło mu uczestnictwo w operacjach skierowanych przeciwko różnym grupom społecznym.
Po wojnie i życie po zakończeniu II wojny światowej
Po zakończeniu II wojny światowej Herbert Becker znalazł się w trudnej sytuacji. Jak wielu byłych funkcjonariuszy III Rzeszy, musiał stawić czoła konsekwencjom swoich działań. Choć nie został osądzony za swoje czyny podczas okupacji, musiał zmierzyć się z piętnem przeszłości oraz trudnymi relacjami ze społeczeństwem. Po wojnie osiedlił się w Gernlinden, gdzie spędził resztę swojego życia aż do śmierci w 1974 roku.
Zakończenie
Herbert Becker to postać kontrowersyjna, która odegrała istotną rolę w niemieckich strukturach administracyjnych podczas II wojny światowej. Jego kariera pokazuje, jak skomplikowane były losy ludzi związanych z reżimem nazistowskim oraz jakie decyzje podejmowali oni w obliczu moralnych dylematów. Analizując życie Beckera, można dostrzec mechanizmy działania systemu totalitarnego oraz tragiczne konsekwencje dla społeczeństw poddawanych brutalnej okupacji.
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).